ഹരി ശ്രീ ഗണപതയേ നമ :

തിളച്ചു മറയുന്ന മനസ്സിനു ശാന്തി കിട്ടാന്‍ ,വിരല്‍തുമ്പിനെയും തൂലികയേയും കൂട്ടുകാരാക്കി ,കടലസു കഷണത്തിനു നിറം പകരാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ച ദേവീ,, ഇനിയും കൂടെ വരണേ......

വാങ്ങുവാന്‍ കിട്ടുമോ??

ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന നെറ്റിയില്‍ കൈവച്ചു,

'എന്‍കുഞ്ഞിനയ്യയ്യൊ' എന്ത് പറ്റിയെന്നോതി

കണ്ണിമചിമ്മാതെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന,
അമ്മ തന്‍ വാത്സല്യം നഷ്ടമായ് തീരുന്നോ?

മുറ്റത്തു വീഴുന്ന കണ്ണിമാങ്ങയും കൊണ്ടു,

വടക്കുഭാഗതെ വതിലില്‍ വന്നിട്ടു,

മറ്റാരും കാണാതെ ,തിന്നുവാന്‍ തന്നിട്ടു,

സംതൃപ്തനാവുന്ന,അച്ഛന്ടെ സ്നെഹവുമ്,നഷ്ടമായീടുന്നോ?

നിസ്സാരകര്യതില്‍ വഴക്കിട്ടുവെന്നാലും ,

നല്ലതായ് തോന്നിയതെന്തു കൈവന്നാലും,

ഒരു ഭാഗം തന്നിട്ടു,വീണ്ടും വഴക്കിനായ്,

തെയ്യാറെടുക്കുമെന്‍ കൂടെപ്പിറപ്പിനെ നഷ്ടമായ് നഷ്ടമായീടുന്നോ?

....................................

ഒരു വമ്പന്‍ ആശുപത്രിയില്‍ പോയി,

വാരിയെറിയുവാന്‍ പണമുണ്ടെന്നാലും

അമ്മതന്‍ വാല്‍സല്യം

വാങ്ങുവാന്‍ കിട്ടുമോ???

ഒരു നൂറായിരം മാങ്ങയും വാങ്ങി,

വേണ്ടവര്‍ക്കെല്ലര്‍ക്കും നല്കിയെന്നാലും,

അധികമായ്‌ വന്നീടും മങ്ങക്കുണ്ടോ

ആ അച്ഛന്ടെ സ്നേഹത്തിന്‍ സ്വാദ്,

പകുത്തു നല്കീടാതെ,മുഴുവനും,

കയ്യിലുന്ടെന്നാലും-

ആ പകുതി ഭാഗത്തിന്ടെ -

സംതൃപ്തിയുണ്ടോ?

വാങ്ങുവാന്‍ കിട്ടാത്തതായൊന്നുമേയില്ലിന്നു -

എന്നാല്‍ വാങ്ങുവാന്‍ കിട്ടാത്ത എന്തൊക്കെയോയുണ്ട്

പുതു നോട്ട് കാശിനു

നല്‍കുവാനാവാത്ത സന്തോഷമറിയുന്നവരില്ലേയിന്നും?

മുന്നിലിരിക്കുന്ന പെട്ടിക്കു നല്കുവനാവാത്ത

സ്നേഹത്തെ അറിയുന്നവരല്ലെ എല്ലാം??

പോകയാണു ഞാന്‍

പോകയാണു ഞാന്‍ ,,

നിന്‍ നിറമിഴികളെ കാണാതെ,
നിറഞ്ഞു നില്ക്കും നിന്‍ സ്നേഹത്തെ കാണാതെ,
നിന്നുള്ളില്‍ എന്നോര്‍മ്മയെ മാത്രമായ് നിര്‍ത്തി,
കണ്ണു നീരില്ലാത്ത കൂട്ടിലേക്ക്,

*****************

പോകയാണു ഞാന്‍ ,

അമ്മതന്‍ വാല്സല്യം കാണാതെ,
നൊന്തു പെറ്റവര്‍തന്‍ വേദനയോര്‍ക്കാതെ,
കണ്ണില്‍ വിടരും പ്രതീക്ഷയെ ഒര്‍ക്കാതെ

വാല്സല്യമില്ലാത്ത നാട്ടിലേക്ക്,

*****************

പോകയാണു ഞാന്‍ ,

പിതാവിന്‍ പ്രതീക്ഷകളൊന്നുമെ കണാതെ,
കയ്യെത്താ കൊമ്പത്തൊന്നെത്തുവാനാകാതെ,
പതറുന്ന ജീവിതം താങ്ങുവാനാകാതെ,
ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്തൊരു ഗൃഹത്തിലേക്ക്

*****************

പോകയാണു ഞാന്‍ ,

കൂടെ പിറപ്പിന്ടെ മുഖമൊന്നു നോക്കാതെ
ഉണരും പ്രഭാതത്തില്‍ എന്നെയും കാണാതെ,
പൊട്ടിക്കരയുന്ന നിന്‍ രോദനം ഓര്‍ക്കാതെ
ബന്ധങ്ങളില്ലാത്തൊരു മേട്ടിലെക്ക്

*****************
പോകയാണു ഞാന്‍ ,

ഒന്നുമേയോര്‍ക്കാതെ,ഒരു നിമിഷത്തിന്ടെ തോന്നലിന്‍ കൂടെ,
പ്രേമവും സ്നേഹവും വാല്സല്യവും വന്നു-
നൃത്തമാടുമ്പൊളും ,പോകുവാന്‍ വെമ്പുന്നു,
സാന്ത്വനം കിട്ടുന്നൊരു സ്വര്‍ഗത്തിലേക്ക്.

പേടിപ്പിക്കുന്ന രാത്രികള്‍

അയാള്‍ക്കുറക്കം വരുന്നില്ലായിരുന്നു.......... അയാളോര്‍ത്തു

അവള്‍ക്കു ചില ദിവസങ്ങളില്‍ ഇരുട്ടിനെ പേടിയായിരുന്നു,,നിയന്ത്രണം കിട്ടാതെ ഓടുന്ന അവളുടെ മനസ്സിനെ ഒന്നു ബന്ധിക്കാന്‍ അവള്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ,അവള്‍ക്കതിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല,എന്നത്തെയും പോലെ ഉറങ്ങാന്‍ കിടക്കുന്ന അവള്‍ക്കു ചില ദിവസങ്ങളില്‍ എന്താണു സംഭവിക്കുന്നത് എന്നു താന്‍ ഒരു പാടു തവണ ചോദിച്ചിട്ടുന്ട്,അവളാലോചിചു പറയാന്‍ ശ്രമിക്കുമെങ്കിലും അവള്‍ക്കു കഴിയാറില്ല,അര്‍ധരാത്രിയോളം ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു കരയുന്ന അവളില്‍ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം പോലും ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടില്ല,,അവള്‍ക്കു പിടിചു നില്‍ക്കുന്നതിന്ടെ മൂര്‍ദ്ധന്യാവസ്ഥയിലെത്തുമ്പോലണവളെന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്താറ്.





"നകുലേട്ടാ, ഇയ്ക്ക് പേട്യാവുണു, ഇയ്ക്കെന്താ ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റാത്ത്?

എന്താ മോളേ, എന്താ പറ്റ്യേതു?എന്തിനാ പേടിക്കണ്?

അറിയില്ല നകുലേട്ടാ,,ഞാന്... ഞാന്,ആകെ ഒറ്റക്കാവണ പോലെ,,എനിക്കെന്തൊക്യോ പേടിയാവുണു ,

നീ ഒറ്റയ്ക്കോ,എന്തിനാ മോളേ പേടി ഞാന്‍ നിന്ടെ കൂടെയില്ലേ,,,"

അവളെ മറോടു ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചാല്‍ അവള്‍ക്കൊരാശ്വാസമാകും എനറിയാവുന്നതു കൊന്ടു ,അതായിരുന്നു അവള്‍ക്കു വേണ്ടി അവിടെ ചെയ്യാന്‍ പറ്റിയിരുന്നത്.
പക്ഷേ പലപ്പോളും അവിടേയും പരാജയപ്പെടുമായിരുന്നു താന്‍,,നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണീരില്‍ അവളുടെ പേടിച്ചരണ്ട കണ്ണുകല്‍ തിളങ്ങുന്നുണ്ടാവും,ജനലിലൂടെ വരുന്ന സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്ടെ നേരിയ പ്രകാശത്തില്,,അവളുടെ ഭയം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ തന്നെ ഒരു പാടു വിഷമിപ്പിച്ചു,
പക്ഷേ അവള്‍ അതിലൊന്നും നിര്‍ത്താറില്ല,,

"ഇക്കെന്ടെ വീട്ടില്‍ പോണം, അമ്മേനേം അച്ഛനേം കാണണം, ഇക്കവരേ ള്ളൂ",,

അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ നിന്ടെയല്ലേ???

"ഉം"

അവള്‍ നിസ്സഹായയായി ഒന്നു മൂളാറേ ഉള്ളൂ,,അവള്‍ മരുപടി ഒന്നും പറയാറില്ല,അവളേക്കളേറെ അവള്‍ തന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടും ഈ സമയത്തു എന്താണു അവള്‍ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നതെന്ന് എനിക്കു മനസ്സിലായിരുന്നില്ല
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഭീതിയോടെ ചുറ്റും നോക്കുന്നതും,കണ്ണില്‍ നിന്നും ജലപ്രവാഹമുണ്ടകുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കാനല്ലാതെ തനിക്കൊന്നും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..


അവള്‍ ഒരുത്തരം പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ ,ഈ ലോകത്തുള്ള എന്തു പ്രശ്നമാണെങ്കിലും അവള്‍ക്കു വേണ്ടി പരിഹരിക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിയുമായിരുന്നു,,പക്ഷേ അവളൊരിക്കലും പറഞ്ഞില്ല,,"പേടിയാവുണു,ഞാനൊറ്റയ്ക്കാ,,എനിക്കു ഉറങാന്‍ പറ്റണില്ല്യ" .
എന്നതില്‍ കൂടുതല്‍ ഒന്നും അവളപ്പൊള്‍ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല,.


അവളുടെ ഉള്ളില്‍ പടര്‍ന്ന തീയ് എരിഞ്ഞു തീരുമ്പോള്‍ അവളറിയാതെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീഴുമായിരുന്നു.,
പിന്നീടു പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ ഇതാവര്‍ത്തിച്ചതില്‍ നിന്നും അവള്‍ക്കു താങ്ങാനാവുന്നതിലപ്പുറം സങ്കടം വരുമ്പൊളാണു അവല്ക്കിങനെ തോന്നുന്നതെന്നു താന്‍ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു,,അതിനു ശേഷം അവള്‍ക്കു ആവുന്നത്ര ധൈര്യം കൊടുക്കാന്‍ താന്‍ ശ്രമിചിരുന്നു,അവലുടെ ജീവിതത്തില്‍ അന്നേവരെ അവള്‍ക്കു ധൈര്യം കൊടുത്തതു അവളുടെ അമ്മയും അച്ഛ്നും ആയതു കൊണ്ടായിരിക്കണം,അവല്‍ അത്തരം സമയങ്ങളില്‍ അവരെ കാണാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്.


**********************************

അവള്‍ തന്നെയും മോളെയും മാത്രമാക്കി പോയതിനു ശേഷം അവളു പറയാറുല്ല,,ആ രാത്രിയുടെ ഭീകരാതകളെല്ലാം താനും അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി,,ഒരു പക്ഷെ തനിക്കു താങ്ങവുന്നതിലധികം സങ്കടം അറിഞ്ഞതും അന്നായിരിക്കാം,
ഒരോ രാത്രിയിലും അമ്മ അടുത്തില്ലാതെ ഉറങ്ങാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന നാലു വയസ്സുകാരിയെ കുറിചോര്‍താല്‍ ഇനി ഒരു നലും തനിക്കുറങ്ങാന്‍ പറ്റുമായിരിക്കില്ല എന്നയാള്‍ക്കു തോന്നി..,

ഒരു നനുത്തകാറ്റിനു കൂടെ അവളും വന്ന പോലെ അയാള്‍ക്കു തോന്നി..
"നകുലേട്ടാ ,എന്തിനാപ്പൊ ഇതൊക്കെ ആലോയിക്കണത്? എനിക്കിപ്പൊ രാത്രി പേട്യാവറൊന്നൂല്യ ട്ടൊ,,എന്തിന പേടിക്കണത് ഇയ്ക്കു നകുലേട്ടനില്ലേ മോളില്ല്യേ,





"മോളേ നീ,,....."

********************************






"അച്ഛാ, അച്ഛാ ഇക്ക്യു പേട്യവുണു,,ഉരക്കം വെരുണില്ല,അമ്മ എപ്പളാ വെരുഅ അച്ഛാ???"

ഒരു നിമിഷത്തെ മരവിപ്പിനു ശേഷം അയാളവളെ കൂട്ടിപിടിച്ചു,,

"എന്ടെ മോളു സങ്കടപെടന്ട ട്ടൊ,,അച്ഛനില്ലെ ഇവിടെ,അമ്മ ഇപ്പൊ വരും,,,"






അവളുടെ ആ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാവുകളെപ്പോലെ,അയാളും കിടന്നു,രാത്രിയെ പേടിച്ച്,ഒറ്റപെടലിനെ പേടിച്ച്,ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന തന്‍റ്റെയും മോളുടെയും ഭീതി നിറഞ്ഞ രത്രികളെ കുറിച്ചോര്‍ത്ത്...

എന്നെ മറന്നോ നീ കണ്ണാ

എന്നെ മറന്നുവോ കണ്ണാ നീ,
എന്നെ മറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞുവല്ലെ,
നറുമണം തൂകുന്ന കുസുമങ്ങള്‍ കൊണ്ടു ഞാന്,
പൂമാല തീര്‍ത്തതു കണ്ടില്ല നീ,
എന്നും നിനക്കായി നോല്‍മ്പു നോറ്റുള്ളതും ,
അറിയുവാന്‍ പോലും നിന്നില്ല നീ,
എന്നും നിനക്കായി നോല്‍മ്പു നോറ്റുള്ളതും ,
അറിയുവാന്‍ പോലും നിന്നില്ല നീ,
രാത്രിയില്‍ മുഴുവനും ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു കരയുമ്പോള്‍,
പിടി തരാതെ നീ വന്നു പലവട്ടം,
എത്തിപിടിക്കാന്‍ തുനിഞ്ഞൊരു നേരത്തു,
ഞാന്‍ തനിച്ചാണെന്നു നീ തോന്നിപ്പിച്ചു,
എന്‍ മനസില്‍ നീ മാത്രം ഉദിച്ചു നിന്നിട്ടും,
എന്നെ മറക്കുവാനെന്തേ കൃഷ്ണാ,
ഒരു രാധയായ് തീരുവാനെന്നും തപം ചെയ്യു-
മെന്നെ നീ വെറുമൊരു ഗോപികയായങ്ങു മാറ്റിടല്ലേ,
നിന്നെ കൊതിക്കുന്ന ഗോപിക വൃന്ദത്തില്‍,
ഒരു ഗോപിക മാത്രമായ് ഞാന്‍ മാറുന്നുവോ,
നീയാഗ്രഹിക്കുന്ന രാധയായ് മാറാന്‍,
എത്രയോ ജന്മം ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു,

ഓരോ ദിനങ്ങളും യുഗമായ്,ജന്മമായ് തീര്‍ന്നിട്ടും ,
എന്‍മുന്നില്‍ നിന്നും നീ തെന്നി മാറുന്നോ കണ്ണാ,
എത്ര ജന്മം ഞാന് കാത്തിരുന്നീടേണം,
നീയെന്‍ടെതായ് തീരുവാന്,എന്‍ടേതു മാത്രമായ് തീരാന് ?

അവള്‍ ഭ്രാന്തിയല്ലാ..........

Sponsored by mba online programs information site.

ഇതു മഴയല്ല ഞാനാണു

തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന മഴയോടെനിക്കസൂയയാണ്, മാസങ്ങളായി പ്രകൃതി പിടിച്ചു നിര്‍ത്തിയ അവളുടെ സങ്കടങ്ങള്‍ക്കു ഒരറുതി,ഒന്നു പൊട്ടിക്കരയുന്നതിലൂടെ അവള്‍ പരിശുദ്ധയാകുന്നു. "നീ എന്തിനണിങ്ങനെ കരയുന്നത് " എന്നു ചോദിക്കാന്‍ ആരുമില്ലാത്തതു തന്നെ ചില സമയങ്ങളിലൊരു ഭാഗ്യമാണ്".................
.
മാസങ്ങളായി അവള്‍ ഉന്ടാക്കിയതെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട അവള്‍ ജൂണ്‍ മാസാരംഭത്തില്‍ കരയാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍,അവളുടെ കണ്ണീരു കൊണ്ടു ആഴികളും പുഴകളും നിറയുമ്പോല്‍ ആരും ആലോചിക്കുന്നില്ല എന്തായിരുന്നു അവളുടെ ദുഖം എന്ന്, അവള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ ഒരു പക്ഷെ അതു മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒന്നൊ രണ്ടൊ പേര്‍ കാണുമായിരിക്കും .

എന്ടെ കണ്ണീരിനെ ഞാന്‍ ആരും കാണാതെ അവലുടെ കണ്ണീരിലേക്കു വിട്ടു കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരു സമൂഹത്തിനു മുന്നില്‍ ഞാനും സന്തോഷവതിയാകുന്നു,കാരണം ചിരിക്കുന്ന മുഖം സന്തോഷത്തിന്ടെ പ്രതീകമാണല്ലോ എപ്പോളും ,,,മഴകഴിഞ്ഞു വരുന്ന വെയിലിനു ആയിരം സൂര്യന്ടെ പ്രകാശമാണു, അതിലൂടെ അവള്‍ എല്ലാവരെയും ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയായി അവളൊരു സന്തോഷവതിയാണെന്ന്. രാത്രി മുഴുവന്‍ തകര്‍ത്തു പെയ്യുമ്പോള്‍ ,ഉറങ്ങുന്നവരും ഉറക്കം നടിചു കിടക്കുന്നവരും അവളുടെ സങ്കടം കാണില്ലല്ലോ,

പിറ്റേന്നു പ്രഭാതത്തില്‍ പൂര്‍വ്വാധികം കന്തിയോദെ വരുന്ന സൂര്യനെ കണ്ടു എല്ലാരും സന്തോഷിക്കുമ്പോള്‍ ,അവളുടെ പുഞ്ചിരിയില്‍ ഒരു ലൊകം തന്നെ ഊണരുമ്പോള്‍ ,,,അവളുടെ മനസ്സു പിടയുകയാണു ഭീതിയൊടെ, ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന ഒറ്റപ്പെടലിന്ടെയും സങ്കടങ്ങളുടെയും രത്രികലെ ഓര്‍ത്ത്, ഇതൊന്നുമറിയാതെ മാലൊകരെല്ലാം അവളുടെ പുഞ്ചിരിയില്‍ വിസ്വസിക്കുമ്പോള്‍ ,അവളെ ഈ കണ്ണീര്‍ കടലിലെത്തിച്ചവര്‍ പോലും അമ്പരന്നു പോകുന്നു" മഴക്കു ശേഷമുള്ള വെയിന്ടെ ശോഭ മനസ്സിലാക്കത്തവരോടു അവളെന്നല്ല ഞാനും ഒന്നും പറയുമായിരിക്കില്ല.....

നീയൊന്നു വരുമോ

നിറഞ്ഞ മിഴികളെ നിന്‍ വിരല്‍ തുമ്പാലൊന്നു
സ്പര്‍ശിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആര്‍ദ്രയായ് തീര്‍ന്നേനെ
ഞാനെന്ന കൌതുകം നിന്നില്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍
നൊക്കി നിന്നീടുന്ന അബലയാണിന്നു ഞാന്.
ഞനെന്നെ നിന്നിലെക്കായി നല്കീടുമ്പോള്‍
ഒര്‍ക്കുവനെന്തേ ഞാന്‍ മറന്നു,
നീയെന്ന ജീവന്‍ ഒരു നിമിഷമേയുള്ളൂ,
ശിഷ്ടകാലത്തില്‍ ഞന്‍ തനിചാണെന്നു,
ഒരു വാക്കിലെങ്കിലും നീയറിയിചിരുന്നെങ്കില്‍,
തളരുമായിരുന്നൊ ഞാന്‍ ആശ്രയമില്ലാതെ,
പാറി നടന്നു ഞാന്‍ നിന്‍ കയില്‍ കൈകോര്‍തു,
വെര്‍പിരിയുന്നതു ഒന്നുമെ ഓര്‍ക്കാതെ,

കാന്തിയേറുന്നൊരു പൂവിന്ടെ കൌതുകം ,
കാലങളില്ല വെറും ദിനങള്‍മാത്രം ,
കൊഴിഞു വീഴ്വാന്‍ സമയമായിന്നു,
വീണു കേണീടുവാന്‍ ,പിടിചു നിര്‍ത്തീടുവാന്‍ ,
അവശേഷിക്കുന്നില്ലൊനും മലരേ നിനക്കായി,
വിടര്‍ന്നു വിലസിയ നാളിന്ടെ ഓര്‍മയില്‍ ,
നിലം പതിക്കാമിന്നു,നിറമിഴികളോടെ,,,,
കൊഴിയും ദളങള്‍ക്കൊരു തുല്ലി ബാഷ്പം കൊടുക്കുവാന്‍ ,
വരുമോ നീയൊന്നു,നിന്‍ നിറമിഴികളൊടെ............

സങ്കടം കാണുമോ??

നിന്‍ ചുണ്ടില്‍ നിന്നുതിരുന്ന ഗാനമാക്‌ുന്നു ഞാന്‍,
എന്നാല്‍ നീയിന്നു പാടാന്‍ മറക്കുന്നു ,
നിന്‍ കണ്ണിലെരിയുന്ന നാളമാകുന്നു ഞാന്‍,
എന്നാല്‍ നീയിന്നു ഉറക്കം നടിക്കുന്നു,
നിന്‍ സിരകളിലോടുന്ന രക്തമായിരുന്നു ഞാന്‍,
എന്നാല്‍ നിന്‍ ഹൃദയം ഇന്നു സ്പന്ദനം നിര്‍ത്തുന്നു,

നിന്‍ മുഖം തെളിയുന്നതെനിക്കായി മാത്രമാണ-
എന്നാല്‍ ഇന്നതും മങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുന്നു,
നിന്‍ ഉള്ചിരിയെന്നും എന്ന പുഞ്ചിരിക്കായിരുന്നെ -
ന്നാല്‍ ഇന്നു നീ എന്തേ ചിരിക്കാന്‍ മടിക്കുന്നു,
നിന്‍റെ ശബ്ദമെന്നുള്ളിലെന്നെ ഉണര്തീടും
എന്നാല്‍ നീ ഇന്നു മൗനം ഭജിക്കുന്നു,
നിന്‍ നെടുവീര്‍പ്പെന്നെ ഞാനാക്കി മാട്ടീടും
എന്നാല്‍ ,നീ ഇന്നു ശ്വസിക്കാന്‍ മടിക്കുന്നു,

നിനക്കായി ഞാന്‍ തന്ന ആര്‍ദ്രമാം സ്നേഹമിന്നാര്കര്‍ക്ക് -
മില്ലാതെ കണ്ണീര്‍ പൊഴിക്കുന്നു,
പാതിവഴികള്ളില്‍ തകര്ന്നു പൊയിഏദുന്നു,
കാക്കുവാനാവാതെ ഞാനും തകരുന്നു,
നിന്ടെ ഹൃതിലുതിരുന്ന സ്നേഹത്തിന്‍ തുള്ളികള്‍,
അര്രെയോ തേടി പിടിക്കുവാന്‍ തുടങ്ങുന്നോ?
ഊഷ്മലമാലയ നിന്‍ മന്ദഹാസങള്‍
മരവിപ്പാലെന്നെ മാടിവിളിക്കുമ്പോള്‍,
മുരിഞൊരെന്‍ ഹ്രിദയം നീ കാണുകയില്ലല്ലോ,
കാണാനൊരുനാളും ആശിചതില്ലല്ലൊ ,
നിന്നെ ക്കുറിചു രചിചൊരു ഈണങള്‍
സത്യമായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്നാശിചീടുമ്ബൊള്‍
നിന്‍ നിയോഗം ഭംഗിയായ്‌ തീര്‍ത്തു നീ,
യാത്രയായീടുന്നേന്‍ മനസ്സില്‍ നിന്നും,
പോകാം നിനക്കെന്നും,കഴിയണമെന്നും,
കരിങ്കല്ലായ് തീര്‍നോരെന്‍ മനസ്സെങ്ങു പോവാന്‍....??????
ക്കള്ളനാം ക്കണ്ണാ നീ യെന്തു ഭാഗ്യവാന്‍,
നീയെന്നുമെന്നും കളിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രം,
പാല്‍പോലെ തിളക്കുംമീ ഗോപികഹ്രിദയതിന്‍,
സങ്കടം കാണുമോ എന്‍ ഗോപിക രമണാ നീ????

വീന്ടുമൊരു വൃന്ദാവനം തീര്‍ക്കാന്‍..

നിന്‍ കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ തിരയുന്ന രാധയയിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍
അറിയാതെ ആശിച്ചു പോയ്‌
നീയെന്ന ചൈതന്യം തഴുകുന്ന ഗോപികക്ക-
സൂയ പകരും വിധം രാധയയിരുന്നെകില്‍ ഞാന്‍
നീയണിയിക്കുന്ന മയിലാഞ്ചി ചാറുമായി
നിന്മിഴികളെ ഉറ്റു നോക്കീടുന്ന മോഹിനിയാം രാധയയിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍.
നറുമണം തൂകുന്ന കാട്ടു പുഷ്പവും പേറി,ണീ
കാനുവനെതും സുന്ദരിയായെന്കില്‍ ഞാന്‍,
ഗോപികമാരോത് രസലീലക്കൊരുന്ഗുമ്പൊല്
നിന്നുള്ളില്‍ കുളിരേകും ദേഹമായിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍.
നിന്‍ സ്പര്‍ശനത്താലോന്നു പുളകിതയാകുന്ന,
നിന്ടെ സ്വന്തമാം പ്രേമമായിരുന്നെന്കില്‍ ഞാന്‍.
ആശിക്കുന്നു ഞാന്‍ കണ്ണാ ഒരു ഗോപികാ വസന്തവും,
അതിനുള്ളില്‍ തിളങ്ങുവാന്‍ രാധയായ്‌ ഞാനും,
നിന്ടെ മാറില്‍ ചേര്‍ന്ന് പ്രകൃതിയെ തന്നെ
രോമന്ജഞ്നഞമാനിയിക്കാന് ,വീണ്ടുമൊരു വൃന്ദാവനം തീര്‍ക്കാന്‍........